حالا كه روى مریخ آب پیدا شده،
كاش مریخ را مثل زمین به گند نكشند؛
خیلى خوشگل، دو تا آدم حسابى را ببرند آنجا كه بشوند آدم و حواى مریخ..
ترجیحا معمار باشند !
و فرزندانى تربیت كنند كه یكدیگر را به جاى كشتن، ببخشند..
دو نفرى كه موسیقى بدانند و به برابرى جنسیتى معتقد باشند ..
دو نفر كه بى خوردن سیب، بى آن كه نفرین شوند و نفرینشان پشت سر هزاران نسل بماند،
مثل آدم بروند زندگى عاشقانهشان را آغاز كنند و مریخى بسازند كه كبوترهایش پیدا باشد و كمترین سرودش بوسه....
برچسب:
نویسنده: ساناز شجاعی